|
Το εγκυρότερο Ελληνικό επιστημονικό περιοδικό "Αρχαιολογία και Τέχνες" του ΔΟΛ (Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη), δημοσίευσε τη "Χωρο-συναισθηματική" θεωρία των ονείρων στο τεύχος 81, Δεκ. 2001, στα πλαίσια ενός μεγάλου αφιερώματος στο όνειρο, που έκανε το περιοδικό με τέσσερα τεύχη του:
Το όνειρο στην Ελληνική αρχαιότητα (τ. 78)
Το όνειρο στο Βυζάντιο (τ. 79)
Το όνειρο στη σύγχρονη Ελλάδα (τ. 80)
Θεωρίες ονείρων (τ. 81)
Υπεύθυνος του αφιερώματος ήταν ο κύριος Γιάννης Πετρόπουλος, καθηγητής Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο πανεπιστήμιο Θράκης.
Σε επαφή μαζί του με έφερε ένας παλιός κοινός φίλος ο αμερικανός Charles Stewart, λέκτορας ανθρωπολογίας στο University College of London και παλιότερα επί έξι χρόνια καθηγητής της σύγχρονης Ελληνικής Γλώσσας (Modern Greek), στο πανεπιστήμιο Harvard, στην έδρα "Γιώργος Σεφέρης".
Έχω μια μακρόχρονη φιλία με τον Charles. Μας δένει η κοινή αγάπη για το όνειρο, το οποίο έγινε και η αιτία να γνωριστούμε, μετά από μια σειρά απίθανων, αλλά ευτυχών συμπτώσεων. Εκείνο τον καιρό, είχε έρθει από την Αγγλία, προσκεκλημένος και φιλοξενούμενος για λίγες μέρες από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), με την ευκαιρία των εγκαινίων μιας νέας έδρας Λαογραφίας (Folklore). Συμπτωματικά, το νεόκοπο τμήμα Λαογραφίας και η καθηγήτριά του, εκείνες τις μέρες βοηθούσαν στην οργάνωση του νεοϊδρυθέντος Λαογραφικού Μουσείου στην Έδεσσα και κάλεσαν τον Charles να πεταχτεί μαζί τους ως την ωραία Έδεσσα για μια- δυο μέρες, αν ήθελε, για τουρισμό, για να παρακολουθήσει και τις εργασίες στο Μουσείο, για να προωθήσει ίσως και τις εργασίες του πάνω στο προφητικό όνειρο, αν έβρισκε κάποια ενδιαφέρουσα περίπτωση στην Έδεσσα. Γιατί, ο Charles, είναι ανθρωπολόγος με ειδικότητα το όνειρο και ιδιαίτερα το προφητικό, με πεδίο έρευνας την Ελλάδα και ειδικότερα την Απείρανθο της Νάξου, όπου παλιότερα είχε κάνει μια μεγάλη και ενδιαφέρουσα εργασία.
Ο Charles είναι εξπέρ και στους παραδοσιακούς τρόπους ερμηνείας των ονείρων, (Ονειροκρίτες), που ανθούσαν από πολύ παλιά στην αρχαία Ελλάδα και πιο πριν στην αρχαία Αίγυπτο («είδες ψάρι = θα πάθεις λαχτάρα», «είδες αξιωματικό = έχεις άγιο», κοκ).
Έτσι όπως βρέθηκε εντελώς τυχαία, λοιπόν, από την Αμερική στη Αγγλία και από την Αγγλία στη Θεσσαλονίκη και από τη Θεσσαλονίκη στην Έδεσσα, είχε τα αυτιά του στημένα, μήπως εύρισκε κάποια γριούλα ή κάποιον άλλον λαϊκό άνθρωπο που να ασχολιόταν από παλιά και παραδοσιακά με αυτά τα πράγματα, για να εμπλουτίσει και αυτήν την έρευνά του. Με το που πάτησε το πόδι του στο Λαογραφικό Μουσείο της Έδεσσας, ρώτησε τους γνωστούς Εδεσσαίους λαογραφολάγνους, που βρήκε μπροστά του, τον Γιάννη Δαλκαράνη και τον Νίκο Καραμανάβη, αν γνώριζαν κανέναν τέτοιο άνθρωπο στην Έδεσσα, που να ασχολιόταν κάπως ειδικότερα με το όνειρο και τους ονειροκρίτες.
Ο Νίκος, φίλος και συνεργάτης από παλιά σε εφημερίδες και περιοδικά, με θυμήθηκε αμέσως. «Βεβαίως», του λέει. «Είναι ένας άνθρωπος εδώ στην Έδεσσα, που έχει μια ολόκληρη θεωρία για τα όνειρα και έχει εκδώσει και ορισμένα βιβλία».
Φυσικά, ο Charles έπεσε από τα σύννεφα. «Έχει Θεωρία για την ερμηνεία των ονείρων? Δεν είμαστε καλά!» Θα σκέφτηκε, μάλλον.
Όμως, ο Νίκος τον πήρε μαζί του αμέσως και μου τον έφερε. Πήγαμε αμέσως οι τρεις μας για φαγητό στο Κέντρο «Καταρράκτες». Το μεγάλο κοινό ενδιαφέρον που είχαμε ο Charles και εγώ και η πολυετής ενασχόλησή μας με τα όνειρα, ο καθένας ξεχωριστά, φούντωσε αμέσως τη συζήτηση, που ήταν ποταμός. Μόνο ο καημένος ο Νίκος έμεινε από έξω, μιας και δεν καταλάβαινε πολλά πράγματα ούτε από όνειρα, ούτε από Αγγλικά, γιατί η κουβέντα μας με τον Charles γινόταν μια στα Ελληνικά και μια στα Αγγλικά, όπως βόλευε καλύτερα.
Από τότε μετράει η φιλία μου με τον Charles. Αυτός με γνώρισε και στον κύριο Πετρόπουλο, υπεύθυνο του περιοδικού "Αρχαιολογία και Τέχνες", για το τετράτευχο αφιέρωμα στο όνειρο, όπου δημοσιεύτηκε και η "Χωρο-συναισθηματική" θεωρία των ονείρων, μαζί με ένα εκτενές παράδειγμα ερμηνείας ονείρου, (Η Θλιμμένη Μικρούλα), ακριβώς όπως εμφανίζονται αυτά και στα Αγγλικά, στη διεύθυνση: http://users.forthnet.gr/pel/ati.